السيد محسن الأمين ( مترجم : على حجتى كرمانى )
46
سيرة الأئمة ( سيره معصومان ) ( فارسي )
برخوردار بود و آنچنان رنجهايى در راه اسلام متحمل شد او را واگذاشتند ؟ گفت : شگفتا ! به خداوند سوگند كه نور او ، نورهاى ايشان است و آنان را بر دست يافتن به هر آبشخور صاف و پاكيزهاى برترى داد و حال آنكه مردم به افرادى كه با آنها همسان و مشابه باشند بيشتر تمايل دارند . آيا نشنيدهاى كه الاول مىگويد : هر شكلى ، مانند شكل الف است / آيا نديدهاى كه فيل را الفيل مىنويسند رياشى نيز در اين معنا اين دو بيت را براى عباس بن احنف انشاد كرده است : و گويندهاى پرسيد : شما دو تن چگونه هجرت كرديد ؟ / در پاسخ سخنى گفتم كه در آن انصاف رعايت شده بود به او گفتم : كسى همچون من نيست تا با او مهاجرت كنم / و مردم اشكال مختلف دارند و هزار دستهاند ابن شهرآشوب در مناقب مىنويسد : به مسلمة بن نميل گفته شد كه چرا مردم على را نمىپذيرند و حال آنكه او در هر امر خيرى پايدار بود ؟ جواب داد : چون بينايى چشمانشان از نور او كمتر است و مردم به افراد مشابه خود رغبت بيشترى مىورزند تا افراد بالاتر از خود . شعبى مىگويد : نمىدانيم با على چه بايد كرد ؟ زيرا هرگاه به او اظهار محبت كنيم ، فقير مىگرديم ( يعنى مردم با ما به مخالفت برمىخيزند . ) و اگر با او دشمنى كنيم در دامن كفر فرو مىغلتيم . روايت شده است كه على ( ع ) در رحبه مردم را سوگند داد كه چه كسى از شما شنيد كه پيامبر فرمود : هركس كه من مولاى اويم ، على هم مولاى اوست . آنگاه دوازده تن به عنوان گواه برخاستند و شهادت دادند . اما انس بن مالك كه در آنجا حاضر بود ، از جا برنخاست . على ( ع ) به او گفت : چرا برنخاستى ؟ وى گفت : من عمر زيادى دارم و اين واقعه را فراموش كردهام . آنگاه على ( ع ) فرمود : خدايا اگر او دروغ مىگويد ، وى را به مرضى ( بلايى ) مبتلا كن كه عمامهاش آن را نپوشاند و انس مبتلا به بيمارى برص شد . طلحة بن عمير گويد : به خدا سوگند كه پس از اين واقعه سپيدى بين دو چشم انس را ديدم و انس خود مىگفت اين از اثر دعاى بندهء صالح ( على ( ع ) ) است . ابن ابى الحديد مىگويد : ابو اسراييل از حكم از ابو سليمان مؤذن نقل مىكند كه على مردم را سوگند داد كه كدام يك از شما شنيده است كه پيامبر فرمود : هركس كه من مولاى اويم پس على هم مولاى اوست . عدهاى به راستى اين گفتار شهادت دادند اما زيد بن ارقم با آنكه بر اين گفته آگاه بود ، از دادن شهادت خوددارى كرد . على ( ع ) نيز بر او دعا كرد كه نابينا شود و او هم كور شد . و پس از آنكه قدرت بينايى از او سلب شده بود ، مردم را به اين